با احتیاط زنجیر از پای گیسوانت بگشایی
که برای من ِ شبگرد
هر تار آن هزار و یک شب آرزوست !
گوش نکردی و
گیسوان سیاهت را رها کردی ...
و من تا ابد دیگر هرگز نخواهم فهمید
فرق میان گیسوانت و شب را ....

+ ابر خاکستری بی باران پوشانده آسمان را یکسر ...
برچسب: شب تهی از مهتاب شب تهی از اختر,
نویسنده: پویا توکلی